شنبه, 29 اسفند 1394 13:40

قول و قرار ما شادانی‌ها در سال 1395

برای آغازی تازه همراه با نو شدنِ سال و آمدنِ بهار، میخواهیم تغییراتی را در روش های زندگی خود ایجاد کنیم تا در پایانِ سالِ جاری، بهتر و بیشتر رفتارهای خویشتن را ارزیابی کنیم...

پس به دور از شعار دادن های تکراری و اندرزهای همیشگی، ما شادانی ها در ابتدای سال نو با یکدیگر پیمان می بندیم که:

اول) به آنچه می‌گوییم عمل کنیم و برای بهتر شدنِ زندگی، ابتدا از خودمان شروع کنیم.
دوم) از همرنگ شدن با جماعت وقتی کاری را نادرست میدانیم پرهیز کنیم.
سوم) هر گاه اشتباهی از ما سَر زد، بدون نگرانی آن را بپذیریم و با فروتنی پوزش بخواهیم و در جبران آن کوشا باشیم.
چهارم) به حریم خصوصی یکدیگر احترام بگذاریم و تلاش نکنیم تا به اطلاعات خصوصی دیگران پی ببریم. اگر هم به شکلی اتفاقی به آنها دست یافتیم، آن را فاش نکنیم و امین و رازدار دیگران باشیم.
پنجم) برای نام ایران و ایرانی بودنِ خودمان احترامی ویژه قائل شویم و حرمت آن را نگه داریم- حتی زمانی که تصور می کنیم دیده و شناخته نمیشویم.
ششم) فقط به دنبال افتخارات پیشینیانمان نباشیم و تلاش کنیم که امروز خودمان حرف، اندیشه و عملی در قبال دیگران داشته باشیم.
هفتم) ارزشها و رفتارهای پسندیده ایرانیان را شناسایی کنیم و آنها را ارج نهیم و در گسترش آنها بکوشیم تا به ویژگی ما تبدیل گردد. حتی شاید بتوانیم در شناساندن این رفتارهای نیکو به مردمان سرزمین های دیگر موثر باشیم.
هشتم) از انتقادات سازنده دیگران استقبال کنیم و به جای تلاش برای پی بردن به نیت انتقاد کننده (و محکوم کردنِ وی) تلاش کنیم تا رفتارهای خود را بهبود ببخشیم.
نهم) فقط در مواردی از دیگران ایراد بگیریم و انتقاد کنیم که خودمان آن کار را انجام نمی دهیم.
دهم) لبخند بر چهره داشته باشیم و تا جای ممکن با روی گشاده با دیگران گفتگو کنیم.
یازدهم) شوخی هایمان آزاردهنده و همراه با طعنه نباشد و حرفهایی بر زبان نیاوریم که رنجش دیگران را در پی داشته باشد.
دوازدهم) وقت شناس باشیم و به وقت دیگراان احترام بگذاریم. اگر به هر دلیلی نتوانستیم سر وقت بر سر قرارمان حاضر شویم حتما اطلاع دهیم.
سیزدهم) محیط پیرامون خود را آلوده نکنیم و تا جای ممکن در پاک نگهداشتن و پاک سازی آن همت گماریم. حتی شاید بتوانیم این فرهنگ را در جامعۀ کوچک اطرافِ خود گسترش دهیم.
چهاردهم) به تلاش فکری، فرهنگی و هنری دیگران ارج بنهیم و قانون رعایت حقوق مولفین و مصنفین (همان کپی رایتِ معروف) را دست کم برای آثاری که در کشور به شکل عادی قابل تهیه هستند، کاملا رعایت کنیم و از بکارگیری یا حتی خرید کپی آنها به شدت پرهیز کنیم (دانلود غیر مجازِ کتاب، موسیقی و ...).
پانزدهم) کتاب خواندن را به عنوان بخشی از فعالیت روزانه درآوریم و سعی کنیم تلویزیون، اینترنت و ماهواره را جایگزین آن نکنیم. همچنین فراموش نکنیم که رُمان خواندن بخشی از زندگی است، چه با دید کسب تجربه و حتی جه به شکل یک سرگرمی!
شانزدهم) از هر فرصتی برای بالا بردن آگاهی خود –به ویژه با کتابخوانی-استفاده کنیم (به عنوان مثال، هنگام انتظار در مکانهایی مانند مطب پزشکان یا دفاتر شرکت ها، به خواندن کتاب و مجلات و دیگر خواندنی های روی میز بپردازیم و از خیره شدن به دیگران و کارهایی که موجب آزار آنها می شود بپرهیزیم).
هفدهم) از آنانی که کار نیک انجام می دهند به شکلی مناسب قدردانی کنیم و با بازگو کردن کارِ خوب آنها برای دیگران، هم فرهنگِ نیک بودن را گسترش دهیم و هم آنان را به گستردنِ خوبیهایشان تشویق کنیم.
هجدهم) کاری را که دوست نداریم بخاطر خوشامد دیگران، خجالت و یا رودربایستی انجام ندهیم و خیلی محترمانه در جاهایی که لازم است کلمۀ جادوییِ «نه!» را محکم بگوییم.
نوزدهم) از توهين به اقوام، ملیت ها و اقليت ها جداً اجتناب نموده و ضمن عادت دادنِ خویش به خودداري از نقل و ارسال هرگونه متلک و جوک در اين رابطه، مانع گسترش اين امر ناپسند به وسیلۀ اطرافيان خود شويم .
بیستم) به دو موضوع توجهی ویژه نشان دهیم: اول رعایتِ حرمتِ پدر و مادر و الباقیِ بزرگترها؛ و دوم دیدارِ دوستانِ قدیم و جدید در هر فرصتی که دست میدهد و یا خودمان ایجاد می‌کنیم!
بیست و یکم) هنگام رانندگی تا جای ممکن بوق نزنیم، با تلفن همراه صحبت نکنیم، با تاکید در بین خطوط رانندگی کنیم و به خودروهای امدادی بی درنگ راه دهیم (پشت سر آنها هم با سرعت حرکت نکنیم!).
بیست و دوم) هنگام عبور عابران -به ویژه اگر روی خط عابر پیاده باشند- با فاصله از ایشان بایستیم و اجازه دهیم با آرامش بگذرند.
بیست و سوم) در هنگام رانندگی قوانین را رعایت کنیم تا جریمه نشویم ولی اگر هم خلافی انجام دادیم و جریمه شدیم با فروتنی بپذیریم و تلاش کنیم تا دیگر خلاف مقررات، رانندگی نکنیم. همچنین هیچگاه پیشنهاد رشوه به مامور راهنمایی و رانندگی ندهیم و به جای آن از ایشان بخاطر حسن انجام وظیفه قدردانی کنیم.
بیست و چهارم) در هنگام سوار و پیاده شدن در ایستگاه اتوبوس، مترو، تاکسی و . . . و یا هنگام ورود و خروج از جاهای پُرتردد، نوبت و فاصله را رعایت نماییم (به ویژه رعایت حال کودکان و سالخوردگان) تا دیگران با آرامش و امنیت به کار خود بپردازند.
بیست و پنجم) تا جای ممکن از گرانفروش ها و فروشگاه هایی با تابلوی «پس گرفته و تعویض نخواهد شد» خرید نکنیم و دلیل آن را نیز به آگاهی فروشنده برسانیم تا رفتارش را اصلاح کند.
بیست و ششم) خوش حساب و خوش قول باشیم و اگر از کسی پولی قرض می گیریم، به پیمان و تعهدمان وفادار باشیم تا اعتماد بین مردم زیاد شود و دیگران باز هم اگر از دستشان کاری برمی آید، گره ای از مشکل مردمان بگشایند.
بیست و هفتم) به عنوانِ مهم ترین تعهدِ شخصی، سعی کنیم از تظاهر و ریا در زندگی پرهیز کنیم و برای زندگی بی آلایشِ خویش احترام قائل شویم.
بیست و هشتم) و به عنوان آخرین تعهد: ایمان خود را به حضور، مهربانی و بخشندگیِ او تقویت کنیم... این زیباترین بخش زندگی است که تمامی موارد قبلی را هم تقویت میکند.

فراموش نمی کنیم که قرار نیست با این حرف ها دنیا را متحول کنیم ولی شاید با عمل کردن و توجه خاص به موارد بالا بتوانیم تا حدودی از خودمان شروع کنیم و پس از آن جامعه ای سالم تر داشته باشیم...
امضا: یکی از شادانی ها!

خواندن 551 دفعه

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید